Złe wspomnienia można odziedziczyć.

Myszy, których przodkowie kojarzyli przyjemny zapach z elektrowstrząsami, także boją się tego zapachu – informuje „Nature Neuroscience”. Doświadczenia przeprowadzone przez zespół Briana Diasa z Emory University School of Medicine w Atlancie (USA) dostarczają mocnych dowodów na możliwość dziedziczenia wspomnień oraz cech nabytych. Wcześniejsze badania wykazały, że stresujące wydarzenia mogą wpłynąć na stany emocjonalne czy metabolizm kolejnych pokoleń, prawdopodobnie dzięki chemicznym zmianom w DNA, które mogą włączać i wyłączać geny – to tak zwane dziedziczenie epigenetyczne.

Ustalenie, na czym dokładnie polega ten rodzaju dziedziczenie, nie jest proste. Za kontrolowanie zachowań odpowiada wiele genów.

W przypadku zapachów sprawa wydaje się łatwiejsza. Poszczególne zapachy – na przykład woń acetofenonu (pachnie jak kwiaty wiśni) – często wiążą się ze specyficznymi receptorami opuszki węchowej, łączącej mózg z nosem. W przypadku acetofenonu chodzi o receptor M71. Gen kodujący ten receptor jest znany.

U samców myszy, które nauczyły się kojarzyć zapach acetofenonu ze wstrząsem elektrycznym, rozwinęło się więcej receptorów M71, dzięki którym mogły wykrywać niepokojący zapach już przy bardzo niskim poziomie tego związku w powietrzu.

Naukowcy pobrali od tych samców plemniki i zapłodnili samice. Myszy, których ojciec lub dziadek nauczył się kojarzyć zapach kwiatów wiśni ze wstrząsem elektrycznym, pod wpływem tego samego zapachu stawały się bardziej niespokojne. Reagowały przy tym na niższe stężenia tego zapachu niż zwykłe myszy. Inne zapachy nie wywoływały niepokoju.

Potomkowie potraktowanych zapachem kwiatu wiśni i elektrowstrząsami samców mieli także więcej receptorów M71 w mózgach niż potomkowie myszy bez tego rodzaju bolesnych doświadczeń. Badania plemników samców mających złe doświadczenia wykazały zmiany epigenetyczne genu kodującego receptor M71, których nie było w plemnikach samców z grupy kontrolnej.

Także samice przekazywały swoje przykre doświadczenia z acetaminofenonem potomstwu, ale na razie nie wykazano zmian epigenetycznych w komórkach jajowych. Nie wiadomo, w jaki sposób mózg wpływa na plemniki czy komórki jajowe.

Zdaniem ekspertów wyniki badań mogą mieć wielkie znaczenie dla medycyny. Zaburzenia psychiczne, otyłość, cukrzyca czy zaburzenia metaboliczne mogą mieć związek z dziedziczeniem epigenetycznym.

Nadal nie wiadomo, w jaki sposób wspomnienia mogą wpływać na zmiany w komórkach jajowych czy plemnikach, a powstałe zmiany – na zachowanie kolejnych pokoleń. Być może „przekaźnikiem” jest wędrujące z prądem krwi mikro RNA. Nie wyjaśniono także, ile kolejnych pokoleń może dziedziczyć takie zmiany. (PAP)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>