Za rozwój choroby Parkinsona odpowiadają zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe.

Zożone oddziaływania różnych czynników genetycznych i środowiskowych przyczyniają się do rozwoju choroby Parkinsona – informują naukowcy z USA na łamach pisma „Neuron”. Choroba Parkinsona jest przewlekłą chorobą neurodegeneracyjną, prowadzącą do zaburzeń ruchowych, najczęściej rozwija się u osób powyżej 65. roku życia. U chorych dochodzi do zniszczenia tzw. neuronów dopaminergicznych w części mózgu odpowiedzialnej głównie za kontrolę pozycji i ruchów ciała, tzw. istocie czarnej.
Wiadomo, że w neuronach istoty czarnej osób chorych obserwuje się obecność toksycznej postaci białka o nazwie alfa synukleina, podwyższony poziom wapnia i wolnej wewnątrzkomórkowej dopaminy. Dotychczas jednak nie są znane mechanizmy oddziaływania tych czynników na siebie.

„Pomimo, że obowiązująca od dawna hipoteza neurodegeneracji w chorobie Parkinsona zakłada, że podniesiony poziom dopaminy w cytoplazmie przyczynia się do śmierci komórek, nigdy bezpośredni tego nie zbadano” – tłumaczy doktor David Sulzer z Columbia University, główny autor pracy. „W celu lepszego zrozumienia patologii tej choroby badaliśmy jak zmienia się stężenie dopaminy w cytoplazmie neuronów istoty czarnej mózgu po różnych zabiegach farmakologicznych i genetycznych” – dodaje.

Naukowcy zaobserwowali, że podwyższony poziom dopaminy w cytoplazmie jest toksyczny dla neuronów istoty czarnej w hodowli laboratoryjnej. Obniżenie poziomu dopaminy metodami genetycznymi lub farmakologicznie działało na komórki ochronnie. Okazało się też, że wrażliwość na toksyczne działanie dopaminy zależy od aktywności tzw. kanałów wapniowych oraz obecności alfa synukleiny w komórkach. Neurony pozbawione tego białka były odporne na działanie wysokich stężeń dopaminy.

Zdaniem autorów badań, takie wyniki sugerują, że rozwój choroby Parkinsona przebiega wieloetapowo i część z tych etapów jest uwarunkowana genetycznie, a część środowiskowo.

„Na podstawie naszej pracy możemy zasugerować, że wybiórcze obumieranie neuronów dopaminergicznych istoty czarnej – odpowiedzialne za zaburzenia ruchowe osób chorych na parkinsonizm – może wynikać ze współdziałania wielu czynników, m.in. aktywności kanałów wapniowych, zwiększenia stężenia dopaminy w cytoplazmie i obecności alfa synukleiny w komórkach” – tłumaczy doktor Sulzer.

„Zahamowanie działania któregokolwiek z tych głównych czynników chroni neurony. To zaś wskazuje, że rozwojowi choroby można będzie zapobiegać różnymi sposobami” – dodaje optymistycznie autor pracy. KDO

PAP – Nauka w Polsce

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>