Nanorurkowe granaty wybuchają lekami

Uczeni z USA stworzyli nową technologię dostarczania leku do zaatakowanej tkanki. Do komórek zostają wprowadzone nanorurki, które pod wpływem impulsu z lasera wybuchają jak granaty uwalniając lek – poinformował portal i blog naukowy ArXiv.

Zespół naukowców z University of Rochester w Nowym Jorku, pod kierownictwem dr Vitaly Chabana i dr Olega Prezhdo opracował nową technologie dostarczania leków bezpośrednio do komórek chorej tkanki. Jest ona oparta na nanorurkach węglowych, wypełnionych wodą i lekiem, nie zmieszanymi ze sobą i zamkniętymi w lipidowych kapsułkach.

Po dostaniu się do organizmu nanorurki trafiają do różnych tkanek, jednak lek nie jest w nich uwalniany. Obszar zaatakowanej tkanki jest podświetlany i lekko nagrzewany laserem ultradźwiękowym. Nanorurki, które do niej trafią, zaczynają być nagrzewane laserem. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia nich w miarę ogrzewania wody i ostatecznej „eksplozji” nanorurki uwalniającej lek dokładnie w zainfekowanych komórkach. Czytaj dalej

Bąbelkowa rakieta w żołądku.

Naukowcy z USA skonstruowali „nanorakiety” z nanorurek węglowych, mogące dostarczać szybko leki w organizmie ludzkim. Są kierowane przez słabe pole magnetyczne urządzeń do rezonansu magnetycznego – poinformował „New Scientist”.

Skonstruowana przez zespół naukowców z University of California pod kierownictwem prof. Josepha Wanga „rakieta” ma długość 10 mikronów. Jej napędem jest rozkład kwasu w niedużym stężeniu, co powoduje szybkie wydzielenie wodoru. Zwężony koniec nanorurki zaopatrzony jest w mikrodyszę, którą wodór wydobywa się pod ciśnieniem, co wywołuje odrzut i poruszanie się nanorurki.

W stosunku do jej wymiarów, prędkość „rakiety” odpowiada rozpędzonemu do 650 kilometrów na godzinę człowiekowi – w ciągu sekundy pokonuje odległość sto razy większą od własnej długości.

Podobne „nanorakiety” z nanorurek węglowych konstruowano już od dwóch lat, ale ich wymiary były większe i nie można ich było używać w medycynie. Poruszały się bowiem na zasadzie rozkładu trującego dla organizmu ludzkiego perhydrolu. Czytaj dalej

Do papierosów i masek przeciwgazowych.

Obecnie filtry w papierosach produkuje się z octanu celulozy, który absorbuje nikotynę, substancje smoliste i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. Chińczycy odkryli jednak, że dodatek nanomateriałów z tlenku tytanu(IV) może zatrzymać jeszcze więcej szkodliwych związków (Chemical Communications).
Naukowcy już wcześniej próbowali wykorzystywać w filtrach nanomateriały. Nanorurki węglowe i mezoporowate nanostruktury krzemionkowe sprawdzały się dobrze w tej nowej roli, jednak w dużej mierze dyskwalifikowała je wysoka cena. Poza tym wspominano o możliwych zagrożeniach dla zdrowia.
Mingdeng Wei z Uniwersytetu w Fuzhou nawiązał współpracę ze specjalistami z Fujian Tobacco Industrial Corporation. Naukowcy ustalili, że nanorurki i nanopłachty dobrze przefiltrowują dym papierosowy, są stosunkowo tanie i co najważniejsze, TiO2 stosuje się już w przemyśle kosmetycznym i spożywczym, wiadomo więc, że jest bezpieczny dla zdrowia. Czytaj dalej

Nanorurki wyłapują wirusa zapalenia wątroby.

Nanotechnologicznie uzyskane białkowe rurki o nanometrycznej średnicy, których wewnętrzna powierzchnia zmodyfikowana została odpowiednio dopasowanymi przeciwciałami, umożliwiają wyłapanie cząstek wirusa zapalenia wątroby typu B – informuje „Journal of the American Chemical Society”. Nanorurki, to termin powszechnie łączony z nanotechnologicznym „hitem” ostatniej dekady, czyli nanorurkami węglowymi. Tak naprawdę, określenie to można poprawnie używać do opisu jakiegokolwiek trójwymiarowego tworu o cylindrycznej budowie, którego średnica mierzona jest w miliardowych częściach metra, czyli w nanometrach. Czytaj dalej

Nowy sposób produkcji energii elektrycznej.

Naukowcy z MIT-u odkryli nieznane dotychczas zjawisko, powodujące, że w węglowych nanorurkach powstają potężne fale energii. Uczeni są zdania, że może to pomóc w stworzeniu nowej metody produkcji elektryczności. Zjawisko nazwano „falami termomocy” (thermopower waves). Badania przeprowadzone przez zespół pracujący pod kierunkiem Wonjoon Choi wykazały, że fale cieplne przesuwające się przez mikroskopijny przewód mogą spowodować powstanie napięcia elektrycznego. Czytaj dalej

Nanorurki z reklamówki!

Zamiast wyrzucać plastikowe torby możemy je przekazać do przetworzenia, a dzięki nowej technologii powstaną z nich nie kolejne plastikowe torby, ale… węglowe nanorurki. Sposób na ich produkcję został opracowany przez Vilasa Ganpata Pola z Argonne National Laboratory, któremu udało się zmienić mało wartościowe torby w drogie nanorurki. Czytaj dalej

Nanorurki jako nawóz- pomidory rosną szybciej!

O zastosowaniach nanorurek węglowych mówi się i pisze bardzo dużo. Teraz do i tak już długiej listy można dopisać kolejną pozycję ? nawożenie. Okazuje się bowiem, że nasiona pomidorów kiełkują i rosną szybciej w podłożu hodowlanym zawierającym te struktury (ACS Nano). Czytaj dalej

Aparat do wykrywania bakterii Salmonella typhi.

W dzisiejszych czasach trudno wyobrazić sobie dziedzinę, w której nie znalazłoby się zastosowania dla nanotechnologii. Na rozwoju tej nauki mogą skorzystać także mikrobiolodzy, o czym świadczy aparat zaprezentowany przez naukowców z Universitat Rovira i Virgili w hiszpańskiej Tarragonie. Stworzony przez Hiszpanów prototyp, opisany na łamach międzynadorowego wydania czasopisma Angewandte Chemie, jest zdolny do wykrywania bakterii Salmonella typhi, odpowiedzialnych za ciężkie i trudne do wyleczenia infekcje u ludzi. Zaprezentowany aparat jest tak czuły, że nie stanowi dla niego większego problemu detekcja nawet pojedynczej komórki bakteryjnej znajduącej się w badanym materiale. Czytaj dalej

Prace nad sztucznymi mięśniami.

Guma gellan, zagęstnik stosowany w jogurtach, deserach mlecznych czy galaretkach, może być wykorzystana jako rusztowanie dla tkanki podczas prac nad sztucznymi mięśniami (Soft Matter). Doktorant Cameron Ferris z Instytutu Badań nad Inteligentnymi Polimerami University of Wollongong posłużył się gumą gellanową, wytwarzaną przez bakterie Pseudomonas elodea. Czytaj dalej

Wodne maszyny napędzane bezpośrednio przez Słońce.

Najbardziej obfitym i najłatwiej dostępnym źródłem odnawialnej energii jest Słońce. Jednak dotychczas, by wykorzystać jego potencjał, konieczne jest wykonanie wielu kroków pośrednich, które w efekcie pozwolą np. napędzać maszynę dzięki energii pozyskanej z naszej gwiazdy. Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley stworzyli proste, wodne maszyny napędzane bezpośrednio przez Słońce. Teoretycznie można je skalować tak, by otrzymać pompy generujące energię. Czytaj dalej