Eksperci: dzieci z cukrzycą nie muszą rezygnować z marzeń o sporcie.

Dzieci chore na cukrzycę typu 1 nie muszą rezygnować z marzeń o sporcie, nawet wyczynowym – ocenili eksperci w rozmowie z PAP. Umożliwia im to postęp medycyny, w tym np. pompy insulinowe z systemem ciągłego monitorowania glikemii, tj. stężenia glukozy we krwi. Specjaliści zwrócili też uwagę, że warunkiem uprawiania sportu przez dziecko z cukrzycą jest posiadanie dużej wiedzy na temat choroby oraz jej kontroli przez rodziców, jak i samych zawodników. „Ważne jest, by osoby, które zachorują na cukrzycę typu 1 i muszą być leczone insuliną wiedziały, że to nie musi zmienić ich życia. Jeżeli ktoś miał marzenia o karierze sportowej, to cukrzyca i sam fakt leczenia insuliną tego nie przekreśla” – powiedział PAP dr Andrzej Gawrecki z Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii w Poznaniu. Specjalista opiekuje się polską dziecięcą drużyną piłkarską trenującą do Międzynarodowego Turnieju Piłki Nożnej Medtronic Junior Cup Diabetes 2014, który odbędzie się w sierpniu w Arnhem w Holandii. Czytaj dalej

Większość chorych z cukrzycą typu 1. nadal wytwarza insulinę.

Choć dotąd uważano, że zostają one zniszczone w ciągu kilku lat od początku choroby, ok. 3/4 pacjentów z cukrzycą typu 1. ma aktywne komórki beta. Co więcej, tak jak u osób zdrowych, dochodzi do wydzielania insuliny w odpowiedzi na pokarm. Naukowcy z Uniwersytetu w Exeter prowadzili testy na 74 ochotnikach. Zespół zauważył, że 73% badanych produkowało niewielkie ilości insuliny (działo się tak bez względu na „staż” chorobowy). Czytaj dalej

Raport: już 3 mln chorych na cukrzycę w Polsce; 1 mln o tym nie wie.

Na cukrzycę cierpią w Polsce już co najmniej 3 mln osób, ale u 1 mln z nich, czyli jednej trzeciej, choroba jest niezdiagnozowana – wynika z najnowszej edycji raportu pt. „Cukrzyca. Ukryta pandemia. Sytuacja w Polsce”, do którego dotarła PAP. W pierwszej edycji raportu z 2010 r. liczbę chorych na cukrzycę oszacowano na 2,6 mln, a liczbę osób niezdiagnozowanych na 750 tys. Większość tych chorych, bo ok. 90 proc., stanowią osoby z cukrzycą typu 2, która rozwija się najczęściej w wieku średnim lub starszym i jest ściśle związana z siedzącym trybem życia, zbyt kaloryczną dietą i otyłością. Wśród pozostałych 10 proc. najwięcej jest chorych na cukrzycę typu 1, tj. autoimmunologiczne schorzenie, na które zapadają głównie dzieci i młodzież. Czytaj dalej

Dieta może pomóc chronić komórki trzustki u osób z cukrzycą typu 1.

Spożywanie większych ilości kwasów tłuszczowych omega-3 i aminokwasów rozgałęzionych przez chorych na cukrzycę typu 1 może przedłużyć funkcjonowanie ich komórek beta trzustki, które produkują insulinę – wskazują badania, które publikuje pismo „Diabetes Care”. Jak podkreślają autorzy pracy, jest to o tyle ważne, że dłuższe funkcjonowanie własnych komórek beta trzustki u osób z cukrzycą typu 1 powiązano z niższym ryzykiem powikłań, takich jak niedocukrzenia (hipoglikemie), które mogą być groźne dla życia czy uszkodzenie małych naczyń krwionośnych, które jest podłożem choroby nerek, degeneracji siatkówki oka oraz nerwów obwodowych. Czytaj dalej

Szczepionka DNA na cukrzycę typu 1.

Niedawno zakończyły się testy kliniczne szczepionki DNA na cukrzycę typu 1. Wyniki wydają się zachęcające, sugerując, że może ona wybiórczo zwalczać nieprawidłową reakcję immunologiczną. Naukowcy zastosowali 12-tygodniowy schemat szczepienia (w randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badaniu przeprowadzano losowanie do grup i ani ochotnicy, ani sami naukowcy nie wiedzieli, kto gdzie trafił). Czytaj dalej

Dieta we wczesnym okresie życia związana z ryzykiem cukrzycy typu 1.

Zbyt wczesne lub zbyt późne wprowadzanie stałych pokarmów do diety dziecka może zwiększać ryzyko cukrzycy typu 1 – wynika z badań, które publikuje pismo „JAMA Pediatrics”. Dotychczas wiadomo było, że sposób odżywiania się może wpływać na ryzyko cukrzycy typu 2, która występuje głównie w wieku średnim oraz starszym i jest silnie związana z otyłością, zbyt kaloryczną dietą i brakiem ruchu. Czytaj dalej

Infekcje we wczesnym dzieciństwie związane z ryzykiem cukrzycy typu 1.

Infekcje oddechowe we wczesnym dzieciństwie mogą być potencjalnym czynnikiem ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 1, która jest chorobą autoimmunologiczną – informuje pismo „JAMA Pediatrics”. Częstość występowania cukrzycy typu 1 rośnie na całym świecie – przypominają autorzy pracy we wstępie do artykułu. Czytaj dalej

Brak kontrolującego zrzutu prowadzi do cukrzycy.

Naukowcy z Melbourne zidentyfikowali glikoproteinę CD52, która może zahamować lub odwrócić cukrzycę typu 1. na wczesnych etapach, gdy jeszcze nie dojdzie do uszkodzenia wysp trzustkowych. Ponieważ CD52 odgrywa kluczową rolę w zabezpieczaniu przed nadmiernymi reakcjami immunologicznymi, wg Australijczyków, będzie ją można wykorzystać w leczeniu innych chorób autoimmunologicznych, np. stwardnienia rozsianego czy reumatoidalnego zapalenia stawów. Czytaj dalej

Odkryto peptyd łączący cukrzycę typu 1. z miażdżycą.

Cukrzyca typu 1. zwiększa ryzyko chorób serca, stymulując produkcję kalprotektyny. Peptyd ten wpływa na stężenie komórek układu odpornościowego, co skutkuje nasileniem procesu tworzenia blaszek miażdżycowych. Jak tłumaczy dr Ira J. Goldberg z Centrum Medycznego Columbia University, dotąd naukowcy wiedzieli o podwyższonym poziomie leukocytów u diabetyków, nie mieli jednak pojęcia, w jaki dokładnie sposób cukrzyca prowadzi do namnażania białych krwinek i choroby serca. Czytaj dalej

Medycyna komórkowa Dr Ratha- cukrzyca.

Witam ! Proszę o przesłanie wniosku o członkostwo. Mam cukrzycę czy będzie mógł Pan coś polecić? Pozdrawiam! E. W.
Pozdrawiam! Wniosek członkowski przynależności do Koalicji Dr Ratha dla Obrony Zdrowia jest bezpłatny i nie ma „przymusu” kupowania co miesiąc produktów Dr Ratha, wniosek natomiast daje przywilej kupowania produktów Dr Ratha z rabatem 10 %. Nie mam za dużo informacji o stanie Pana zdrowia? Nie wiem czy Pan choruje z powodu cukrzycy insulinozależnej czy cukrzycy insulinoniezależnej? Jakie ma Pan inne schorzenia? Ile ma Pan lat ? Ile Pan waży? Ile ma Pan cm wzrostu? I tak dalej…Najlepiej gdyby Pan do mnie mógł zatelefonowac- tel. 14, 655-84-49 (13.00-14.00 i 19.00-20.00) byśmy mogli ze sobą porozmawiac!……. Czytaj dalej

Diabulimia: niebezpieczne odchudzanie wśród cukrzyków.

Coraz więcej młodych kobiet z cukrzycą umyślnie nie przyjmuje zastrzyków z insuliną, aby spowodować u siebie utratę wagi – alarmuje Narodowa Służba Zdrowia w Wielkiej Brytanii. Pracownicy służby zdrowia są zatrwożeni postępowaniem wielu kobiet w wieku 15 – 30 lat, które mimo rozpoznania cukrzycy typu I z premedytacją nie wstrzykują sobie insuliny w celu zrzucenia zbędnych kilogramów, co stanowi zagrożenie dla ich zdrowia, a nawet życia. Organizmy chorych na cukrzycę typu I nie są w stanie samodzielnie produkować insuliny, a w związku z tym kontrolować poziomu cukru we krwi. Dla takich osób przyjmowanie zastrzyków z insuliną jest konieczne, gdyż niedobór tego hormonu grozi wystąpieniem kwasicy ketonowej, a co za tym idzie utratą wzroku, uszkodzeniem nerek lub śmiercią. Czytaj dalej

Wirus grypy wyzwalaczem cukrzycy typu 1.

W przeszłości wskazywano na rolę entero- i rotawirusów w wyzwalaniu cukrzycy typu 1., teraz naukowcy znaleźli kolejnego winnego – wirus grypy. Zespół Ilarii Capui zainfekował indyki dwoma izolatami o niskiej patogenności. Włosi zdecydowali się na to, ponieważ u ptaków z grypą rozwija się zapalenie trzustki (w dodatku nawet wtedy, gdy są one zakażone szczepami wirusa, które normalnie nie wydostają się poza płuca). Okazało się, że do uszkodzenia trzustki i następczej hiperlipazemii (nadmiernej aktywności lipazy) doszło u ponad 50% zwierząt. Później rozwinęła się hiperglikemia, a na końcu cukrzyca. Badania histopatologiczne unaoczniły objawy ostrego zakażenia, skutkującego nasilonym włóknieniem i zaburzeniem struktury narządu. Metodami immunohistochemicznymi stwierdzono, że w tkance gruczołowej występowały nukleoproteiny wirusa grypy. Czytaj dalej

Nieinwazyjne badanie masy komórek beta trzustki.

Amerykańscy naukowcy zaprezentowali nieinwazyjną metodę oceny utraty wytwarzających insulinę komórek beta wysp trzustkowych. Dzięki temu w przyszłości będzie można zachować produkcję hormonu i spowolnić albo wręcz zahamować postępy cukrzycy.
Zespół z Uniwersytetu Yale skupił się na transporterze amin katecholowych umiejscowionym w błonie pęcherzyków cytoplazmatycznych (ang. vesicular monoamine transporter 2, VMAT2), który ułatwia przechowywanie i uwalnianie pewnych neuroprzekaźników, np. dopaminy, noradrenaliny czy serotoniny. Co istotne, w komórkach beta jego ekspresja zachodzi jednocześnie z insuliną. Czytaj dalej

Nowa metoda na cukrzycę typu 1.

Naukowcy z Uniwersytetu Columbia wykazali, że można sprawić, by komórki przewodu pokarmowego wytwarzały insulinę. Dzięki temu nie trzeba wykonywać przeszczepu komórek macierzystych.

Specjaliści potrafią uzyskać wytwarzające insulinę komórki z embrionalnych komórek macierzystych, ale nie nadają się one do przeszczepu, ponieważ nie uwalniają hormonu w odpowiedzi na poziom glukozy. Niepotrzebna sekrecja może więc prowadzić do zagrażającej życiu hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi).

Podczas badań na myszach dr Chutima Talchai i prof. Domenico Accili wykazali, że pewne komórki progenitorowe jelit mogą się przekształcić w komórki wytwarzające insulinę (komórki progenitorowe stanowią etap pośredni między komórkami macierzystymi a zróżnicowanymi komórkami budującymi daną tkankę). Czytaj dalej

Organizm produkuje insulinę kilkadziesiąt lat po zdiagnozowaniu cukrzycy.

Osoby z cukrzycą typu 1. nawet po kilkudziesięciu latach od postawienia diagnozy nadal wytwarzają insulinę. To ogromne zaskoczenie dla naukowców, którzy sądzili, że komórki beta wysp Langerhansa ulegają zniszczeniu w ciągu kilku lat.

Denise Faustman z Massachusetts General Hospital w Bostonie badała surowicę krwi 182 cukrzyków pod kątem występowania peptydu C. Peptyd ten stanowi część proinsuliny. Jest wycinany podczas uwalniania insuliny z trzustki i razem z nią dostaje się do krwioobiegu. Oznacza to, że powstaje w organizmie wyłącznie przy okazji produkcji insuliny (w stosunku 1:1).

Amerykanka wykryła peptyd C we krwi 80% pacjentów, u których cukrzycę typu 1. zdiagnozowano w ciągu ostatnich 5 lat. Co więcej, znalazła go u 10% chorych zdiagnozowanych 31-40 lat temu. Sugeruje to, że lecząc cukrzycę typu 1., można próbować chronić ocalałe komórki beta lub je regenerować. Czytaj dalej

90 lat temu po raz pierwszy zastosowano insulinę.

Przed 90 laty, 23 stycznia 1922 r., Frederick Grant Banting z uniwersytetu w Toronto i student medycyny Charles Herbert Best po raz pierwszy wstrzyknęli insulinę Leonardowi Thompsonowi, 14-letniemu chłopcu choremu na cukrzycę typu I.
Tak naprawdę pierwsze testy przeprowadzono już pod koniec 1921 r., kiedy to kanadyjski biochemik i fizjolog James Bertram Collip uzyskał wysoko oczyszczony ekstrakt tego hormonu. Dopiero gdy Banting i Best przekonali się, że uzyskany hormon jest bezpieczny, postanowili wstrzyknąć go pierwszemu pacjentowi. Była ku temu szczególna okazja, bo do szpitala dziecięcego w Toronto przywieziono chłopca z ciężką cukrzycą insulinozależną. Czytaj dalej

Mutacja wyjaśnia powstawanie trzustki.

Dotąd naukowcy wiedzieli o mutacjach dwóch genów (PDX1 i PTF-1A), które przyczyniają się do wystąpienia rzadkiej choroby genetycznej – agenezji trzustki (u dotkniętych nią osób organ się nie wykształca). Teraz zidentyfikowano kolejną. Okazuje się, że GATA6 odgrywa kluczową rolę w rozwoju komórek trzustki. Dzięki opisanemu odkryciu możemy lepiej zrozumieć mechanizm przekształcania komórek macierzystych w dojrzałe wyspecjalizowane komórki.
Jak tłumaczą specjaliści z Uniwersytetu w Exeter, których raport ukazał się w piśmie Nature Genetics, mutacje PDX1 i PTF-1A wykryto tylko u kilku rodzin z agenezją trzustki. Przyczyna większości przypadków pozostawała zatem nieznana. Podczas najnowszych badań u 15 z 27 pacjentów natrafiono na mutację 3. genu – GATA6. Odkrycie było zaskakujące, ponieważ podczas eksperymentów na modelu mysim wyłączenie GATA6 nie wpływało w żaden sposób na rozwój trzustki. Czytaj dalej

Choroby autoimmunologiczne a ryzyko zatorowości płucnej.

Choroby autoimmunologiczne zwiększają ryzyko zatorowości płucnej. Specjaliści z Lund University wykazali, że podwyższone ryzyko występuje w 31 spośród 33 analizowanych chorób autoimmunologicznych. Choroby autoimmunologiczne są dość częste. Należą do nich, m.in.: cukrzyca typu 1., łuszczyca czy reumatoidalne zapalenie stawów. Wiążą się one ze stanem zapalnym tkanek, który w pewnych przypadkach zwiększa tendencję do powstawania zakrzepów. Jak podkreśla prof. Bengt Zöller, najgroźniejsze są zatory zamykające światło naczyń w krążeniu mniejszym. Czytaj dalej