Rybny zapach mojego ciała! Mój osobisty dramat! Jestem sama! List od Jolanty.

Też mam problem zapachowy. Od wielu lat. Już nie radzę sobie. Teraz mam więcej czasu dla siebie więc radykalnie zmieniłam dietę, zdrowo się odżywiam, oczyszczam organizm. Liczę, ze może to coś poprawi. Jak na razie bez efektu. Wciąż mam nadzieję,  że jest to tylko kwestia czasu. Chciałabym nawiązać z Wami kontakt. W grupie raźniej. Samemu trudno to znosić………

Możesz zobaczyć wszystkie komentarze do tego wpisu tutaj:

http://www.roik.pl/moje-objawy-to-brzydki-zapach-z-ust-oraz-calego-ciala-cierpie-z-powodu-trimetyloaminurii-list-od-joli/#comments

Czy historia ta czegokolwiek nauczy lekarzy czy spowoduje że nie będą lekceważyć pacjenta,który przychodzi z takim życiowym problemem, że nie będą odsyłać Go do psychiatry – szczerz wątpię.
Najprościej jest uznać, że pacjent jest brudasem. Lekarz nie pomoże, otoczenie – znajomi, współpracownicy tez kwalifikują Cię jako brudasa. Nie znajdzie się nikt życzliwy, kto by powiedział „masz chyba jakiś problem – może potrzebujesz pomocy”. Tak mija 30 lat życia, a ty sobie zadajesz pytanie dlaczego ludzie omijają cie wielkim łukiem, przecież jesteś wobec nich życzliwa,miła, nastawiona pozytywnie.
Wciąż zadajesz sobie pytanie /dlaczego?/. Coś podejrzewasz, widzisz przecież reakcje otoczenia, nawet zadajesz pytania wprost, choć jest to trudne i bardzo boli. Jeszcze bardziej dbasz o higienę, różne kąpiele z olejkami eterycznymi, pudry zapachowe do ciała. I nic się nie zmienia, jest coraz gorzej. Nikt nie chce Ci pomóc. Jesteś przecież „fleją”, „brudasem”. Tracisz pewność siebie, boisz się kontaktów z ludźmi, izolujesz się. Jak im powiedzieć, że przecież bardzo dbasz o czystość, codziennie się kąpiesz, codziennie masz świeżą bieliznę i ubrania, używasz potrzebnych kosmetyków. I tak mija 30 lat życia, i wciąż jesteś SAMA ze swoim problemem. I czeka cię tylko SAMOTNOŚĆ, totalna alienacja. Co dalej?
Takie są konsekwencje przedmiotowego podejścia lekarzy do pacjenta. A może co gorsze jest to również spowodowane ich niewiedzą, lekceważeniem objawów, tak jak w przypadku ogólnoustrojowych zakażeń grzybiczych. Lepiej uznać,że nie ma problemu. A, że to zrujnuje komuś życie – kogo to obchodzi.

Możesz zobaczyć wszystkie komentarze do tego wpisu tutaj:

http://www.roik.pl/trimetyloaminuria-30-lat-diagnozowano-pacjentke-z-odorem-gnijacych-ryb/#comments

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>