Paradontoza.

Terapia genowa może hamować rozwój paradontozy, czyli choroby zapalnej dziąseł i innych tkanek wspierających zęby – wynika z badań amerykańskich. Informację na ten temat publikuje pismo „Gene Therapy”. Paradontoza jest przewlekłą zapalną chorobą dziąseł oraz innych tkanek otaczających i podpierających zęby (tzw. przyzębie). Zapoczątkowują ją bakterie żyjące w jamie ustnej. Schorzenie stopniowo prowadzi do odsuwania się dziąseł od zębów; ubytków kości, z której wyrastają zęby; a w końcu – do ich wypadania. Ostatnio coraz więcej mówi się o tym, że paradontoza zwiększa ryzyko wielu innych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca, czy poronienie. W leczeniu choroby korzysta się z preparatów, które stymulują odbudowę tkanek wspierających zęby; a w jej zaawansowanym stadium – z pomocy chirurgii. Najnowsza praca naukowców z Uniwersytetu Stanu Michigan wskazuje, że może tu pomóc również terapia genetyczna. Badania prowadzono we współpracy z firmą biotechnologiczną Targeted Genetics z siedzibą w Seattle. Wcześniej – w lipcu 2008 r. – przedstawiono wyniki testów tej metody na 127 pacjentach z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Dzięki terapii udało się o 30 proc. złagodzić dolegliwości bólowe stawów i poprawić ich sprawność. Wiadomo, że chorzy z tej grupy czterokrotnie częściej cierpią na paradontozę. Naukowcy zaobserwowali, zastosowana terapia genetyczna uchroniła przed uszkodzeniem od 60 do 80 proc. ich tkanek przyzębia. Sama metoda polega na wprowadzaniu do odpowiedniej grupy komórek genu kodującego tzw. rozpuszczalny receptor TNF. Wiadomo, że u osób cierpiących na paradontozę powstaje go za mało. Rola rozpuszczalnego receptora TNF polega na wychwytywaniu nadmiaru cząsteczek czynnika martwicy nowotworów (w skrócie TNF), który pobudza rozwój stanów zapalnych w organizmie i pogłębia uszkodzenie tkanek przyzębia u osób z paradontozą, jak również uszkodzenie stawów i kości u chorych na reumatoidalne zapalenie stawów. „Jeśli jednorazowo wprowadzi się ten gen do konkretnych komórek, to jego aktywność może się utrzymywać przez bardzo długi czas, a potencjalnie nawet przez całe życie” – wyjaśnia prowadzący badania prof. William Giannobile z Uniwersytetu Stanu Michigan. Jego zdaniem, można sobie wyobrazić, że w przyszłości terapię tę można będzie stosować w gabinetach dentystycznych w leczeniu pacjentów z paradontozą. Zanim do tego dojdzie, naukowców czeka jednak wiele pracy. JJJ

PAP – Nauka w Polsce

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>