Nanogąbki absorbujące toksyny w organizmie.

Amerykańskim naukowcom udało się stworzyć nanogąbki, czyli cząsteczki, które są zdolne do wychwytywania i usuwania z krwiobiegu różnorodnych, niebezpiecznych toksyn – informuje czasopismo „Nature Nanotechnology”. Nanogąbki mogą być zastosowane do neutralizowania toksyn, których aktywność biologiczna polega tworzeniu porów na powierzchni błon komórkowych, a wśród nich trucizn organicznych wytwarzanych przez gronkowca złocistego opornego na metycylinę (MRSA), bakterie E. Coli, pszczoły, czy jadowite węże.

W przeciwieństwie do poprzednich metod walki z toksynami, użycie nanogąbek nie wymaga dostosowania ich konstrukcji do specyficznego typu toksyny. Cząsteczki są skuteczne w przypadku wszystkich rodzajów toksyn tworzących pory, bez względu na ich strukturę molekularną.

Naukowcy z University of California wypróbowali działanie nanogąbek na myszach i okazało się, że 89 proc. zwierząt przetrwało po podaniu śmiertelnej dawki alfa-hemolizyny – toksyny produkowanej przez MRSA.

„To nowa technika usuwania toksyn z krwiobiegu. Zamiast wymyślania określonych sposobów leczenia konkretnych toksyn, stworzyliśmy technologię pozwalającą na neutralizowanie toksyn wytwarzanych przez szerokie spektrum patogenów, włączając w to MRSA i inne odporne na antybiotyki bakterie” – mówi prof. Liangfang Zhang, współautor badania.

Nanogąbki mają około 85 nanometrów średnicy i są zbudowane z biokompatybilnego polimerowego rdzenia, owiniętego w błonę komórkową czerwonych krwinek, która umożliwia cząsteczkom zmylenie systemu odpornościowego organizmu i bezpieczne pozostawanie w krwiobiegu.

Jedna błona komórkowa czerwonej krwinki wystarcza na wyprodukowanie aż 3 tys. nanogąbek.

Nanogąbki wprowadzone do systemu krwionośnego służą jako wabiki na toksyny, które zazwyczaj w pierwszej kolejności atakują właśnie czerwone krwinki, tworząc pory na powierzchni ich błon i powodując niekontrolowany przepływ jonów, a w wyniku tego śmierć komórek.

Nanogąbki odwracają uwagę toksyn od głównego celu, przyciągają do siebie i pochłaniają. Następnie ulegają procesowi rozpadu (czas połowicznego rozpadu wynosi zazwyczaj 40 godzin) lub są metabolizowane w wątrobie wraz ze zgromadzonymi toksynami bez zauważalnej szkody dla tego organu.

Jedna nanogąbka jest w stanie zaabsorbować około 85 cząsteczek alfa-hemolizyny, 30 streptolizyny O lub 850 monomerów melityny – składnika jadu pszczelego. (PAP)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>