Medycyna komórkowa Dr Ratha- wysokie ciśnienie krwi.

Globalna epidemia wciąż rozwija się. Na początku XXI w. nadciśnienie tętnicze notuje się na całym świecie, przybierając rozmiar epidemii. Przyjrzyjmy się faktom: na nadciśnienie tętnicze cierpi obecnie na całym świecie ponad miliard ludzi, tj. jedna osoba na 7. W samych Stanach Zjednoczonych chorobą tą dotkniętych jest ponad 70 milionów ludzi, tj. około jednej osoby na 4. Według Światowej Organizacji Zdrowia w niektórych krajach przypadłość ta dotyczy ponad połowy populacji. Nadciśnienie tętnicze przyczynia się do około połowy wszystkich ataków serca i udarów mózgu mających miejsce na całym świecie. Stanowi ono ponadto istotny czynnik ryzyka dla niewydolności serca i innych chorób układu krążenia. Równie szokujące są ekonomiczne skutki tej choroby: W USA i innych krajach od 6 do 8% państwowych budżetów opieki zdrowotnej przeznacza się obecnie na walkę z epidemią nadciśnienia tętniczego.
============================================================================================================================
Wysyłam bezpłatne materiały informacyjne na temat zasad medycyny komórkowej Dr Ratha. Jacek Roik, roik@roik.pl , tel. 14, 655 84 49, 13.00- 14.00 i 19.00- 20.00
============================================================================================================================

Szacuje się, że do roku 2025 chorobą tą dotkniętych zostanie 1,5 miliarda ludzi na całym świecie – co oznacza wzrost o 50% w przeciągu zaledwie półtorej dekady.

Źródło danych: Światowa Organizacja Zdrowia, Amerykańskie Stowarzyszenie Kardiologiczne

Pomimo sporadycznych doniesień o postępach w walce z nadciśnieniem tętniczym w niektórych bardziej zamożnych krajach choroba ta nadal rozprzestrzenia się, przybierając rozmiar epidemii.

Fakt ten nie dziwi, biorąc pod uwagę to, że podstawowa przyczyna tej choroby jest słabo znana na gruncie opartej na leczeniu farmakologicznym medycyny konwencjonalnej. U 90% pacjentów z chorobą nadciśnieniową rozpoznano „pierwotne” nadciśnienie tętnicze, co oznacza, że nie udało się ustalić jego zasadniczej przyczyny.

Aby ukryć fakt, że u ogromnej większości pacjentów z nadciśnieniem tętniczym jego przyczyna pozostaje nieznana, oparta na leczeniu farmakologicznym medycyna konwencjonalna wprowadziła specjalny termin diagnostyczny – „nadciśnienie samoistne”. Chociaż pacjent, u którego rozpoznano „nadciśnienie samoistne”, odnosi wrażenie precyzyjnej diagnozy, jej rzeczywiste znaczenie jest zupełnie inne: „Nie znamy pochodzenia Pana (Pani) choroby”.

W ostatnich latach zidentyfikowano co prawda geny, które mogą w niewielkim stopniu wpłynąć na wystąpienie nadciśnienia u pacjentów, nie istnieje jednak żadna terapia przyczynowa będąca w stanie wpływać na te geny bądź je regulować.
2
Brak odpowiedzi ze strony medycyny konwencjonalnej

Ponieważ podstawowe przyczyny większości przypadków nadciśnienia tętniczego są nieznane lub nie mogą być leczone, medycynie konwencjonalnej opartej na leczeniu farmakologicznym pozostaje wyłącznie jedna opcja: zajęcie się objawami tej choroby.

W związku z tym medycyna konwencjonalna stosuje metody obniżenia wysokiego ciśnienia przy pomocy opatentowanych substancji syntetycznych. Rodzi to jednak inny problem: ponieważ większość tych leków to związki syntetyczne, komórki serca i układu krwionośnego nie są w stanie wchodzić z nimi w naturalne interakcje, pozwalające na usunięcie nieprawidłowości w ich funkcjonowaniu. Z uwagi na sztuczny charakter tych leków, nasz organizm postrzega je jako „ciała obce” lub „toksyny” i zmuszony jest do ich wydalenia. Opóźnione lub niekompletne wydalenie tych substancji chemicznych z organizmu może prowadzić do opisanych powyżej toksycznych skutków, co wyjaśnia związane z nimi poważne skutki uboczne.

„Poważne i powszechne negatywne skutki uboczne”

Wśród leków najczęściej przepisywanych pacjentom cierpiącym na nadciśnienie wymienić można:

Tiazydy. Celem tych leków jest obniżenie ciśnienia poprzez usunięcie wody z organizmu, co powoduje zmniejszenie ilości wody krążącej w naszym układzie krwionośnym. Leki, których zadaniem jest usunięcie wody z organizmu, określane są mianem diuretyków, czyli leków moczopędnych (od greckiego słowa „diourein”, tj. oddawać mocz). Metodę tę można porównać do obniżania ciśnienia w rurociągu wodnym poprzez spuszczenie z niego części wody.

Poważne i powszechne negatywne skutki uboczne tych leków to: nieregularne uderzenia serca (arytmia serca); zatrucie i obumieranie komórek powodujące oddzielanie się naskórka od znajdującej się pod nim tkanki, czyli skóry (zespół Stevensa i Johnsona); zaburzenie funkcjonowania wątroby (hepatotoksyczność); zapalenie trzustki i inne.

Inhibitory konwertazy angiotensyny. Celem tych leków jest blokowanie enzymu o nazwie konwertaza angiotensyny (ACE), uczestniczącego w regulowaniu ciśnienia krwi w organizmie.

Poważne i powszechne negatywne skutki uboczne tych leków to: poważny, zagrażający życiu spadek liczby białych krwinek (agranulocytoza), spowodowany generalnie toksycznym wpływem tych leków na szpik kostny, będący swoistym placem budowy dla komórek krwi; gwałtowne puchnięcie skóry i błon śluzowych organizmu (obrzęk naczynioruchowy); rozwój powiększonych piersi u mężczyzn spowodowany opuchnięciem gruczołów sutkowych (ginekomastia) i inne.

Blokery kanału wapniowego. Celem tych leków jest rozluźnienie tętnic oraz zwiększenie dopływu tlenu do komórek mięśnia sercowego.

Poważne i powszechne negatywne skutki uboczne tych leków to: silny ból w klatce piersiowej (angina pectoris), zawał mięśnia sercowego (rzadkie) i inne.

Beta-blokery. Celem tych leków jest obniżenie tętna i/lub siły pompowania krwi przez mięsień sercowy, celem „zaoszczędzenia” energii.

Poważne i powszechne negatywne skutki uboczne tych leków to: zablokowanie impulsów elektrycznych warunkujących uderzenia serca (blok przedsionkowo-komorowy); wolne, nieregularne uderzenia serca (bradyarytmia); zwężenie dróg oddechowych (skurcz oskrzeli) i inne.

Źródło: Principles of Pharmacology, wydanie III, 2012
3
Potrzeba opracowania nowych metod: Zdrowie komórkowe

Przyjrzyjmy się faktom:

Większość leków przepisywanych na receptę, przyjmowanych obecnie przez miliony ludzi cierpiących na nadciśnienie tętnicze, nie jest w stanie poradzić sobie z najpowszechniejszym zasadniczym źródłem rozwoju nadciśnienia: długotrwale zwiększonym napięciem lub skurczem milionów komórek mięśniowych (gładkich) w ścianach tętnic, co prowadzi do zmniejszenia światła tętnicy, a tym samym do zwiększenia ciśnienia krwi.

Nieliczne leki na receptę, która są w stanie obniżyć napięcie komórek mięśniowych, np. blokery kanału wapniowego, to związki syntetyczne, które, w odróżnieniu od substancji naturalnych, opuszczają komórki układu krążenia nie mogąc wejść z nimi w interakcję opartą na samoregulacji biologicznej. Nadmierne dawki tych leków syntetycznych nie są przez te komórki zwyczajnie „ignorowane”, ale mogą doprowadzić do przedawkowania i zatrucia, co tłumaczy opisane powyżej poważne i powszechne skutki uboczne.

Jednym z najważniejszych związków biologicznych uczestniczących w regulowaniu ciśnienia krwi jest tlenek azotu, o wzorze chemicznym NO. Z uwagi na to, że powoduje on rozkurczenie ścian naczyń krwionośnych, tę niewielką molekulę określa się również mianem czynnika rozkurczowego pochodzenia śródbłonkowego (EDRF).

Niedobór tego czynnika rozkurczowego prowadzi nieuchronnie do podwyższenia ciśnienia krwi, co oznacza, że wyższe ciśnienie można generalnie obniżyć poprzez dostarczenie organizmowi optymalnej ilości tlenku azotu. Obecność tego czynnika w naszym organizmie można zwiększyć stosując się do prostych zaleceń dietetycznych. Najważniejszą substancją, która może nam w tym pomóc jest naturalny aminokwas arginina.

Inne naturalne mikroelementy, jak witamina C, magnez oraz grupa ekstraktów roślinnych zwanych polifenolami, są częścią ludzkiej diety od tysiąca pokoleń. Są to substancje, z którymi komórki naszego układu krążenia są w stanie wchodzić w biologiczne interakcje.

Optymalne spożycie argininy, witaminy C, magnezu, polifenoli i innych mikroelementów może przyczynić się do unormowania nadciśnienia poprzez poprawienie nieprawidłowego funkcjonowania metabolizmu komórkowego, co prowadzi do zmniejszenia napięcia ścian tętnic, a co za tym idzie do obniżenia podwyższonego ciśnienia krwi.

Więcej informacji na temat tego procesu można uzyskać odwiedzając znajdującą się obok dioramę dotyczącą nadciśnienia tętniczego.

Badania prowadzone w nowych ważnych dziedzinach, jakimi są zdrowie komórkowe i medycyna komórkowa, w szybki sposób zwiększają naszą wiedzę na temat interakcji biologicznych zachodzących pomiędzy związkami naturalnymi w naszych komórkach. Coraz większa posiadana przez nas wiedza na temat sposobu, w jaki mikroelementy i inne cząsteczki biologiczne regulują metabolizm milionów komórek ścian tętnic, zapewniając w ten sposób zdrowie układu krążenia, musi, w sposób nieuchronny, spowodować przełom w zakresie zapobiegania, kontrolowania i zmniejszenia poziomu epidemii nadciśnienia tętniczego.

Z kompleksowym, dostępnym współcześnie naukowym materiałem dowodowym, dokumentującym korzystny wpływ tych mikroelementów na obniżenie podwyższonego ciśnienia krwi można zapoznać się w bibliotece elektronicznej dostępnej na naszej stronie internetowej.

Innym ważnym czynnikiem, oprócz uzupełniania diety o mikroelementy, przyczyniającym się do obniżenia wysokiego ciśnienia krwi oraz utrzymania dobrego ogólnego stanu układu krążenia jest zdrowy tryb życia. Oznacza to rozsądną dietę bogatą w warzywa i owoce; regularny wysiłek fizyczny w postaci spacerów, biegania, jazdy na rowerze czy pływania; stosowanie metod obniżających poziom stresu, w tym regularny relaks, oraz, przede wszystkim, powstrzymanie się od palenia tytoniu.

Informacje podane na niniejszej stronie internetowej nie mają charakteru porady lekarskiej. Ich celem jest dostarczenie naukowych informacji umożliwiających ludziom na całym świecie podjęcie działań mających na celu zapanowanie nad epidemią nadciśnienia tętniczego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>