Jad i wosk pszczeli!

Jest jeszcze jeden produkt pszczeli, który być może w przyszło­ści będzie miał coraz szersze zastosowanie w leczeniu. Mowa o jadzie pszczelim. Żądło pszczoły jest zaopatrzone w pewną porcję jadu. Ilość jadu wprowadzona do ciała człowieka przez pszczołę w czasie użądlenia wynosi ok. 0,012 mg. Jego minimalna dawka wystarcza do wywołania reakcji bardzo przykrych dla organizmu ludzkiego. Najsilniejszą opuchliznę wywołuje użądlenie w okolicy oka, w usta oraz wewnątrz jamy ustnej. To ostatnie może zagrażać życiu…….

500 użądleń powoduje z reguły śmierć wskutek ogólnego zatrucia organizmu. Jad pszczeli ma właściwość niszczenia krwinek czerwonych, a więc wykazuje działanie hemolityczne. Jak po­stępować w razie użądlenia przez pszczołę? Przede wszystkim nie należy dopuścić, aby cała porcja jadu. zawarta w pęcherzyku jadowym wlała się do ranki i dlatego trzeba jak najszybciej aparat żądłowy usunąć przez wyskrobanie go po prostu paznokciem lub ostrzem scyzoryka. Nie należy go chwytać palcami, gdyż w ten sposób powoduje się wyciskanie dalszych porcji jadu z pęcherzyka jadowego. W razie silnego zatrucia jadem należy bezzwłocznie udać się do lekarza.Jad pszczeli wszedł jako jedyny produkt pszczeli do zestawu lekarstw oficjalnie uznawanych przez medycynę na całym świecie. Posiada właściwości bakteriobójcze. Jego skład chemiczny jest niedostatecznie zbadany. Wiadomo, że zawiera wapń, magnez, fosfor, czysty węgiel, wodór, azot i siarkę. 57 proc. suchej masy stanowią białka. Można go przechowywać bez szkody w temp. do 100 stopni C. Leczenie jadem może odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalisty. Stosuje się go w formie maści, zastrzyków a także bezpośrednich iniekcji żądłami pszczół, uważa­nych za najskuteczniejsze. Stosowanie jadu pszczelego u chorych na serce, wątrobę, nerki i trzustkę nie jest wskazane. Nie można stosować go przy cukrzycy, przy wycieńczeniu organizmu, w gruźlicy, schorzeniach ośrod­kowego układu nerwowego i przy wszelkich chorobach zakaźnych. Ankieta rozpisana wśród pszczelarzy całego świata na temat leczenia jadem pszczelim wykazała, że 58 proc. pszczelarzy wyle­czyło się całkowicie z reumatyzmu dzięki pracy w pasiece, 29 proc. doznało znacznej poprawy zdrowia. Badania w tym zakresie trwają.


Medycyna ludowa traktowała jad pszczeli jako skuteczny środek leczniczy w różnych postaciach reumatyzmu. Uczeni zaobserwowali działanie jadu pszczelego na wzmożone wytwarzanie hemoglobiny we krwi, na rozszerzanie się małych arterii i naczyń włosowatych, obniżanie się ciśnienia i regulację przemiany materii. W krajach zachodnich (Francja, Szwajcaria, Niemcy) od 30 lat produkowane są preparaty jadowe w zastrzykach i do wcierania. Na zakończenie omawiania produktów pszczelich wspomnę tylko w kilku zdaniach o wosku. Głównym surowcem, z którego pszczoły wytwarzają wosk są cukry. Jedna łuseczka woskowa waży przeciętnie od 0,0008 do 0,002 g. Na jeden kilogram wosku potrzeba około l miliona łuseczek. Wosk jest najrzadziej ze wszystkich produktów pszczelich stosowany w lecznictwie. Prze­mysł farmaceutyczny używa go bowiem tylko jako dodatku do wyrobu maści, pomad i plastrów. W medycynie ludowej zaleca się żucie pustych plastrów przy chorobach górnych dróg oddecho­wych (l łyżeczkę plastra miodu dziennie). Oczywiście wosk jako niestrawny należy wypluć. Przy skłonności do uczuleń żucie plastrów miodu działa antyalergicznie. Prowadzi się też prace badawcze nad wykorzystaniem mikroatmosfery panującej w ulu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>