Insulinowe nanokapsułki do walki z cukrzycą ! .

Polimerowe kapsułki o nanometrycznej średnicy, zawierające w swym wnętrzu insulinę, mogą w przyszłości stać się najpopularniejszą i najbardziej komfortową metodą leczenia cukrzycy, donosi "Nanomedicine"….."Każdy, kto miał kontakt z osobą chorą na cukrzycę wie, jak uciążliwa jest dla niej konieczność dokonywania insulinowych zastrzyków. Niestety, jak dotąd, badania nad metodami umożliwiającymi podawanie cukrzykom insuliny doustnie nie doprowadziły do satysfakcjonującego rozwiązania problemu" – wyjaśnia doktor Morteza Rafiee-Tehrani z Tehran University of Medical Sciences (Iran).
Ponieważ doustne podawanie insuliny jest mało skuteczne, choć wciąż pozostaje zdecydowanie najkorzystniejszą metodą dostarczania tej substancji do ciała cukrzyka, naukowcy sięgnęli po rozwiązania nanotechnologiczne. Międzynarodowy zespół opracował metodę syntezy polimerowych nanokaspułek, wewnątrz których zamknięta jest porcja insuliny.

Nanokapsulki przypominają swym wyglądem zwykłe żelatynowe kapsułki, jakie od lat stosowane są w farmacji, z tą różnicą, że ich wielkość mierzona jest nie w milimetrach, a w nanometrach – czyli miliardowych częściach metra.

Międzynarodowa grupa naukowców, którą tworzyli badacze z Holandii, Tajlandii oraz Iranu, pracowała pod kierunkiem dr M. Rafiee- Tehrani. Do uformowania insulinowych nanokapsułek zastosowano metodę kompleksowania polielektrolitów, PEC (ang. polyelectrolyte complexation). Metoda ta wykorzystuje zdolność samoczynnego łączenia się dwóch odmiennie naładowanych makrocząsteczek (jednej o ładunku dodatnim – polikationu, drugiej o ładunku ujemnym – polianionu) dzięki oddziaływaniom elektrostatycznym. PEC jest metodą powszechnie stosowaną w naukach związanych z farmacją, gdyż umożliwia łączenie różnych cząsteczek bez konieczności stosowania często nieobojętnych dla zdrowia ludzi rozpuszczalników organicznych.

Naukowcom, w prosty i dość tani sposób, udało się zsyntetyzować duże ilości nanokapsułek zawierających w swym wnętrzu insulinę. Ich średnica wynosiła około 170 lub 260 nanometrów. W zależności od zastosowanego polimeru – chitozanu i jego pochodnych – TEC (ang. Triethylchitosan) lub DMEC (ang. dimethyl-ethylchitosan) – nanokapsułki mają różne właściwości fizykochemiczne, m.in. wydłużony czas uwalniania insuliny do otoczenia. Według obliczeń, insulina uwalniana byłaby przez ponad 5 godzin po wniknięciu do wnętrza organizmu przez układ pokarmowy.

Choć nowe insulinowe nanokaspułki są wytwarzane w oparciu o materiały od dawna określane jako bezpieczne dla zdrowia człowieka, to jednak, zanim zostaną wprowadzone do rejestru leków, muszą przejść setki analiz, by naukowcy mogli dokładnie poznać sposób ich oddziaływania z żywymi komórkami w laboratorium oraz w żywym organizmie. Dotychczasowe badania prowadzone były wyłącznie in vitro, czyli na hodowlach komórkowych poza żywym organizmem. KLG

PAP – Nauka w Polsce

lek.med. Jacek Roik , roik@roik.pl
tel.domowy:0-14,655-84-49
tel.do pracy:0-14,627-33-88
Moja Internetowa Poradnia Konsultacyjna.
www.roik.pl
Moja rozmowa w TVP Kraków z okazji Plebiscytu"Lekarz Roku 2005"
http://ww6.tvp.pl/3593,20060115291053.strona
Moja książka p.t."Choroby cywilizacyjne"
www.choroby-cywilizacyjne.zlotemysli.pl/profilaktyka.php
Wirtualne Targi Zdrowego Życia, Zdrowej Żywności i Produktów Naturalnych
www.roik.pl/wt
E-booki: www.zlotemysli.pl/profilaktyka,1/
 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>