Globalna Sieć Miast Przyjaznych Starszemu Wiekowi.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła uruchomienie Global Network of Age-friendly Cities, czyli Globlnej Sieci Miast Przyjaznych Starszemu Wiekowi. Sieć ma pomóc w takim przystosowaniu miejskiego środowiska, by starsi ludzie mogli pozostać aktywni i zdrowi. Wyniki badań wskazują, że w 2000 roku światowa populacja ludzi powyżej 60 roku życia wynosiła ponad 600 mln. Przewiduje się, że do 2015 roku wyniesie już 1,2 miliarda, a do 2050 r. prawie 2 miliardy. WHO stara się zwrócić uwagę na pozytywne role, jakie pełnią starsi ludzie w społeczeństwie. Starsze osoby pomagają swoim rodzinom opiekując się wnukami, przekazują swoje doświadczenie i wiedzę oraz jeśli zdrowie dopisuje, pracują albo zajmują się działalnością dobroczynną.

„Ludzie starsi są istotną, a często pomijaną częścią społeczeństw i rodzin. Swoją funkcję będą spełniać w pełni, jeśli zachowają zdrowie i gdy zostaną zlikwidowane bariery, przeszkadzające im we włączaniu się w życie rodzinne i społeczne” – mówi dr John Beard, dyrektor Wydziału Starzenia się i Sposobu Życia w Światowej Organizacji Zdrowia.

Inicjatywa Globlnej Sieci Miast Przyjaznych Starszemu Wiekowi zaczęła się już w 2006 roku, kiedy to zidentyfikowano główne elementy środowiska miejskiego, wspomagające aktywne i zdrowe starzenie się. Należą do nich: dostęp do publicznego transportu, przyjazne starszym ludziom przestrzenie miejskie i budynki, wsparcie społeczeństwa, usługi zdrowotne, zatrudnienie i zaangażowanie społeczne.

„Uczestnictwo w życiu społecznym, jest tak samo ważnym czynnikiem zdrowia starszej osoby, jak nieobecność cukrzycy” – uważa dr John Beard.

Gdy w grudniu ubiegłego roku rozpoczął się nabór kandydatów do sieci. Okazało się, że zainteresowanie tym tematem było spore. Wiele pojedynczych miast, zarówno małych jak i dużych, przyłączyło się do inicjatywy.

Pierwszym z nich był Nowy Jork, gdzie rada miasta i biuro burmistrza utworzyły m.in. spółkę z The New York Academy of Medicine.

Dziś działa w Nowym Jorku 59 inicjatyw sektora publicznego, które ułatwiają życie starszym ludziom, takich jak np. dowożenie tych osób do pobliskich supermarketów szkolnymi autobusami poza godzinami szczytu.

Kolejne z nowojorskich inicjatyw to: zaangażowanie personelu bibliotek do pomocy ludziom starszym w korzystaniu z internetu; przekonanie mieszkańców by sprzątali chodniki przed ich domami, szczególnie podczas zimy i jesieni; zwracanie większej uwagi na sprzątanie po swoich psach; czy naprawa nierówności w chodnikach, albo usuwanie metalowych, sterczących elementów wzdłuż dróg miejskich.

WHO podpisało umowy w celu opracowania programów narodowych z rządem Francji, Irlandzką Siecią Dobrego Starzenia się i Słoweńską Siecią Miast Przyjaznych Starszemu Wiekowi.

Zainteresowanie programem wykazał Chiński Narodowy Komitet Starzenia się oraz 5 kanadyjskich prowincji.

Celem Global Network of Age-friendly Cities jest zapewnienie wsparcia technicznego i szkoleniowego; skontaktowanie miast ze sobą; wymiana informacji i zapewnienie, że działania podjęte w celu poprawy życia ludziom starszym są wprowadzone właściwie, trwałe i oszczędzające koszty.
Aby przyłączyć się do tej sieci miasto musi podjąć proces zmian, zmierzających do poprawiania swojej przychylności wobec ludzi starszych oraz wypełnić odpowiedni formularz i nadesłać list od swojego zarządu, wskazujący na chęć przyłączenia się do Global Network of Age-friendly Cities. MN

PAP – Nauka w Polsce

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>