Ekslibrisy-to pasja życia dr n.farm.Krzysztofa Kmiecia!

Po niespodziance jaka mnie spotkała w postaci wyróżnienia w Plebiscycie „Gazety Krakowskiej” ,”Lekarz Roku 2005″ w kategorii lekarz pierwszego kontaktu,otrzymuję gratulacje przede wszystkim od Moich Pacjentów!Ale nie tylko…dzisiaj w skrzynce pocztowej znalazłem list z gratulacjami oraz dwie książki: „Rośliny lecznicze w „Panu Tadeuszu” oraz „Ekslibrisy”!Ich Autorem jest Krzysztof Kmieć - mfkmiec@cyf-kr.edu.pl , doktor farmacji,adiunkt Katedry Farmakognozji Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego,członek Senatu tej Uczelni!.Ja zawsze o sobie mówię, że jestem Krakowianinem z Tarnowa urodzonym w Cieplicach Zdroju.Natomiast całe świadome młode życie spędziłem w Tarnowie. Kiedyś Redaktor Zbyszek Święch pisząc w „Dzienniku Polskim” recenzję na temat właśnie „Roślin leczniczych w Panu Tadeuszu” napisał że zostałem ukształtowany w Tarnowie.
W pracy zawodowej zajmuje się roślinami leczniczymi……

a zwłaszcza ich historią w rozwoju terapii.Szczególnie interesuje się właściwościami kasztanowca oraz jego znaczeniem w sztuce i architekturze. Jest podróżnikiem,dotarł do ponad 30 krajów,głównie egzotycznych,a także na Spitsbergen.Jest twórcą esklibrisów o tematyce farmaceutycznej,medycznej,przyrodniczej,orientalnej,górskiej i wielu innych.Do tej pory wykonał około 2000 ekslibrisów różnymi technikami,głównie linorytniczą.Mój ekslibris ma numer 252 w katalogu Autora i pochodzi z roku 1994 roku,czym jestem zaszczycony!Ostatnio bo w 2004 roku został obdarzony przez Czytelników „Gazety Farmaceutycznej” honorowym tytułem „Pasjonat Farmacji 2004″! Za niedługo dla Internautów odwiedzających moją stronę www.jroik.manpol.net , będę mógł zaprezentować w odcinkach książkę Krzysztofa Kmiecia o roślinach leczniczych jakie Autor wynotował po ponownym przeczytaniu naszej narodowej epopeii!Polecam gorąco kontakt z dr Krzysztofem Kmieciem - mfkmiec@cyf-kr.edu.pl . Oto kilka ciekawostek związanych z Ex librisami:jest to znak własnościowy w formie artystycznie skomponowanej „nalepki”, umieszczonej zwykle na wewnętrznej stronie przedniej okładki książki. Wykonany jest zazwyczaj oryginalną techniką graficzną, jak drzeworyt, miedzioryt, litografia lub akwaforta. Motywem kompozycyjnym exlibrisu są: formuła exlibris, zastępowana czasem wyrażeniem polskim „z książek”, „z ksiąg”, „z księgozbioru”; nazwisko właściciela księgozbioru; itp. Pierwszy znany exlibris pochodzi z Egiptu (ok. 1400 p.n.e.) ma postać fajansowej tabliczki. Na rękopisach średniowiecza występował w formie herbów malowanych na dolnym marginesie pierwszej karty.
Ex-Libris w postaci naklejanej kartki pojawił się w Europie pod koniec XV wieku, stając się popularnym znakiem własnościowym zbiorów bibliotecznych. W końcu XIX w. exlibris staje się obiektem zbieractwa. Zaczęły wówczas powstawać kolekcje zarówno prywatne, jak i biblioteczne. Powstawały towarzystwa skupiające miłośników i zbieraczy, zaczęły ukazywać się specjalne publikacje.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>