”Don Pasquale”-libretto.

Przypomnę, że „Wieczór Operowy” w Tarnowie dopiero za miesiąc! „Don Pasquale” Gaetano Donizettiego usłyszymy w wykonaniu Artystow Krakowskiej Opery Kameralnej w dniu 21.02.05 r.(poniedziałek)  o godzinie 19.00 w Mościckiej Fundacji Kultury! Na tą chwilę mam już zamówienia na 100 biletów! Przypomnijmy sobie co oznacza słowo:libretto(wł.książeczka)- tekst scenicznego utworu muzycznego. W XVIII wieku często libretto było bardziej znane niż sama opera, librecistę często wymieniano przed kompozytorem.Mimo swej niekiedy…..



bardzo dużej wartości literackiej libretto jest jednak zawsze dziełem „otwartym”, które dopełnia dopiero muzyka. Najwybitniejszymi librecistami swojej epoki byli Pietro Metastasio , Lorenza da Ponte, Eugene Scribe, Arrigo Boito i Hugo von Hofmannsthal. Te wiadomości zaczerpnąłem z prawie 1000-stronicowej Ksiązki pt.”Opera-Kompozytorzy-Dzieła-Wykonawcy”, której autorem jest Andras Batta , węgierski muzykolog. A oto treść libretta „Don Pasquale”:


Akt I.


Odsłona 1. Bogaty stary kawaler, Don Pasąuale, oczekuje na przybycie doktora Malatesty, chcąc się dowiedzieć, czy ten znalazł dla niego kandydatkę na żonę. Don Pasquale bowiem pragnie się ożenić, aby tym sposobem wydziedziczyć swego siostrzeńca, Ernesta, który chce wstąpić w związek małżeński wbrew woli wuja. Don Pasquale wie, że Ernesto i jego ukochana, Norina, są ubodzy i bez jego pomocy pobrać się nie mogą. Doktor Malatesta przybywa i oświadcza, że — jego zdaniem— najodpowiedniejszą kandydatką na żonę dla Don Pasquala będzie siostra doktora, Sofronia, ciche i skromne dziewczę, wychowane w klasztorze. Zachwycony Don Pasquale błaga doktora, by jak najprędzej przyprowadził Sofronię. Nadchodzi Ernesto, Don Pasquale opowiada mu
o swych zamiarach. Młodzieniec jest zrozpaczony, a gniew jego skierowuje się w pierwszym rzędzie przeciwko doktorowi, którego podejrzewa o zdradę łączącej ich obu przyjaźni.


 


Odsłona 2. Norina czyta list, w którym Ernesto donosi o matrymonialnych planach wuja, krzyżujących ich zamierzenia. Jednak doktor Malatesta, który akurat nadszedł, uspokaja Norinę, wyjaśniając, że po to właśnie przyjął rolę swata Don Pasquala, aby dopomóc jej i Ernestowi. Według sprytnego planu doktora właśnie ona, Norina, będzie przedstawiona Don Pasqualowi jako Sofronia, a po podpisaniu fikcyjnego kontraktu ślubnego ma mu tak uprzykrzyć życie, że Don Pasquale, aby się jej pozbyć, zgodzi się na wszelkie warunki, Norina przystaje na ten plan i w obecności doktora wesoło próbuje swej roli.


 


Akt II.


Ernesto, który nie wie jeszcze o sprytnym planie doktora Malatesty, jest przekonany, że utracił Norinę na zawsze,
i ubolewa nad swym smutnym losem. Do domu Don Pasquala przybywa doktor z Noriną. Następuje prezentacja rzekomej siostry doktora, którą Don Pasquale jest tak oczarowany, że natychmiast posyła po notariusza, aby spisać akt ślubu. Doktor dyktuje akt, na mocy którego Norina jako żona Don Pasquala zostaje właścicielką połowy jego majątku. Ernestowi, który właśnie nadszedł, wyjaśnia Malatesta na stronie szczegóły swego planu. Uradowany młodzieniec chętnie składa jako świadek podpis na akcie. Po podpisaniu kontraktu zachowanie Noriny ulega błyskawicznej zmianie. Ze skromnego, potulnego dziewczęcia przekształca się
w rozwydrzoną despotkę i wydaje dyspozycje, które grożą Don Pasqualowi ruiną finansową. Don Pasquale jest zdumiony i przerażony tą metamorfozą.


 


Akt III.


Odsłona 1. Norina, tyranizując bezlitośnie Don Pasquala, stwarza mu
w domu istne piekło. Przyjęła cały legion służby. Zaczynają się pojawiać posłańcy ze sklepów, przynosząc rachunki za zamówione przez nią meble i stroje… Don Pasquale usiłuje protestować, lecz na to wchodzi wystrojona Norina i o-świadcza, że wybiera się do teatru, skąd wróci dopiero nazajutrz rano. Wychodząc upuszcza — na pozór niechcący — liścik, z którego treści wynika, że nie idzie wcale do teatru, lecz ma się wieczorem spotkać
w ogrodzie z kochankiem. Tu już przebiera się cierpliwość Don Pasquala. Każe sprowadzić natychmiast doktora Malatestę. Doktor przybywa, wysłuchuje cierpliwie skarg i wyrzutów Don Pasquala, po czym wraz z nim układa plan przyłapania wiarołomnej żony na gorącym uczynku i należytego jej ukarania. Nadzieja zemsty sprawia, że Don Pasquale całkowicie odzyskuje dobry humor.


 


Odsłona 2. W ogrodzie […] młodzi wspólnie oddają się marzeniom o bliskim już szczęściu. Ernesto pierwszy spostrzega nadbiegającego Don Pasquala i kryje się wśród krzewów. Don Pasquale zastaje Norinę samą. Żąda, aby wyjawiła imię kochanka, a wobec odmowy nakazuje jej opuścić swój dom, ponieważ — jak twierdzi — postanowił wyrazić zgodę na małżeństwo Ernesta z Noriną i sprowadzić młodych do siebie. Na te słowa spośród drzew wychodzi Ernesto. Sytuacja się wyjaśnia — okazuje się, że Sofronia i Norina to jedna i ta sama osoba; Don Pasquale początkowo jest zaskoczony, później jednak wybacza odegraną przed nim komedię i godzi się na małżeństwo Noriny z Ernestem.


J. Kański: Przewodnik operowy PWM 1985 Kraków



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>